آزادی بیان زخمی و حکومت خُفته

0 355

جنایت کاران و خون آشامان قرن، باردیگر تیر زهرآگین خود را به قلب آزادی بیان افغانستان نشاندند. کارمندان روزنامه سرخط سخت از این رویداد متاثر اند، برای شهدا جنت و برای زخمی‌های شِفای عاجل استدعا دارند.

مجریان آزادی بیان، سنگرداران قلم و اطلاع رسانی همواره در افغانستان قربانی خشونت‌ها و نبردها شده‌اند. حمله بر موتر کارمندان تلویزیون طلوع، انفجار سنگین چهارراهی زنبق که در آن افزون بر تلفات و خسارات سنگین، تلویزیون یک هم شدیداً آسیب دید، خبرنگار رادیو شیبه در کندهار دستگیر شد، مدیر چینل تلویزیون یک مورد حمله افراد مسلح قرار گرفت و ده‌ها رویداد دیگر که در همین هفته‌ها و ماه‌های اخیر رخ داده است.

با عفو بخشی از مالیات رسانه‌های چاپی، حکومت وحدت ملی در جریان چند سال گذشته خیلی کم به آزادی بیان و رسانه‌های کشور توجه کرده است.
در جریان حکومت حامد کرزی رسانه‌های نسبت به اکنون امنیت و وضعیت بهتری داشتند. اما حکومت وحدت ملی که با شعار حمایت از آزادی بیان و توجه به رسانه‌ها آغاز به کار کرد، همواره تلاش کرده بر مجریان آزادی بیان فشار وارد کند.
هر روز تهدید و فشارهای مختلف بر فیتلر شبکه‌ها و قیودات وضع کردن بر عملکرد آنان از سوی حکومت نمایان می‌شود.
حمله مسلحانه از سوی داعش بر ساختمان شبکه‌ی تلویزیونی شمشاد نشان داد که رسانه‌ها کمترین مصوونیت ندارند. گفته شده مهاجمان با لباس پولیس حمله کرده‌اند تا اکنون انگیزه دقیق آن مشخص نیست؛ اما هدف قرار دادن این شبکه، تهدید جدی علیه فعالیت رسانه‌ها در افغانستان است.

بیشتر رسانه‌های افغانستان با کمترین امکانات نشرات دارند و اطلاع رسانی می‌کنند، سیستم امنیتی و حفاظت از آنان بسیار ضعیف است. نهادهای کشفی و استخباراتی هم برای شناسایی و دفع خطرات تروریستی بالای رسانه‌ها کمتر توجه کرده اند.

اگر حکومت وحدت ملی به امنیت و حفاظت از رسانه‌ها که در حقیقت همان آزادی بیان است توجه جدی نکند، به زودی شاهد حملات گسترده و خونین‌تر بر دفاتر رسانه‌ها خواهیم بود. دولت که آزادی بیان و رسانه‌ها را بزرگترین دستاورد خود می‌داند، کمترین توجه را به حفاظت و حمایت آنان نکرده است.
حکومت برای حفاظت از رسانه‌ها باید طرح مشخص را روی دست بگیرد. عاملان تمام قضایای خشونت علیه خبرنگاران و کسانی که به نحوی رسانه‌ها را مورد فشار قرار داده اند باید محاکمه شوند.

حمایت مالی و تطبیق قانون رسانه‌های همگانی و همچنان عملی کردن اصل مجازات و مکافات همچنان باید در اولویت دولت باشد.
نهادهای مدافع حقوق خبرنگاران و رسانه‌ها تنها نباید به پروژه گرفتن و نشر خبرنامه‌ها و اعلامیه‌ها اکتفا کند. این نهادها اگر در واقع می‌خواهند حامی باشند باید از مجراهای مختلف فشارهای گسترده را بالای حکومت برای جلب حمایت و حفاظت از رسانه‌ها اعمال کنند.

رسانه‌ها و کارمندان آنان به عنوان مجریان آزادی بیان و معرف دموکراسی در افغانستان نباید هدف حملات تروریستی گروه‌های جانی قرار بگیرند. اگر آزادی بیان در کشور فیلتر شد یا از سوی گروه‌های مختلف مورد تهدید قرار گرفت، فاتحه دموکراسی را در کشور باید خواند.

روزنامه سرخط

Leave A Reply