!عامل کشتارمتقاضیان ویزه در ننګرهار جا به جائی سیم خاردار در امتداد خط دیورند است

دوکتور محمد عثمان تره کی

0 58
عامل کشتارمتقاضیان ویزه در ننګرهار جا به جائی سیم خاردار در امتداد خط دیورند است !
حادثه وفات زنان بیګناه را در ازدحام اخذ ویزه از قونسلګری پاکستان در ستدیوی ورزشی ننګرهار، باید در زمره تلفات بی سابقه و منحصر به فرد قیاس کرد: عامل این تلفات طبق معمول، جنګ، سقوط هواپیما، تصادم موتر، سیلاب و غیره نبود. کشته شدګان روز های پی در پی به امید دریافت ویزه از کشور همسایه آمده بودند. این کشتار چندین مسئول خارجی و داخلی دارد :
۱ – پاکستان مسئول درجه اول این حادثه است : این کشور با تمدید خودسر و یک جانبه سیم خار دار در یک جغرافیای مورد منازعه و الزام دریافت ویزه دخول به آن کشور، مسیر عنعنوی و آزاد رفت و آمد اتباع دو کشور افغانستان و پاکستان را بی خیال و غیر مسئولانه مسدود کرد. پاکستان از مصروف ساختن افغانان در جنګ ضد اشغال و ضعف پوتانسیل دفاعی افغانستان بیشترین سود را به قصد توسعه جویی در خاک همسایه برده است. پاکسان مردمانی را که اشتراک تاریخ، خون، زبان و معتقدات مذهبی در قالب ملت واحد باهم پیوند داده بود، با کشیدن سیم خاردار به دو بخش تقسیم کرد و ملزم به رعایت تشریفات بی مورد ویزه دخول نمود. بناً پاکستان با این اقدام متکبرانه، غیر دوستانه و سود جویانه از اشغال افغانستان، مسئول درجه اول حادثه ننګرهار در برابر همسایه خود است.
۲- امریکای زمان حکومت بوش بخشی از مصرف تاسیسات سیم خاردار را به پاکستان پرداخت. امریکا به خنجری که قلب مردمان دو سوی دیورند را شګافته بود، دسته فولادین بخشید. امریکا مسئول درجه دوم قتل متقاضیان ویزه در ننګرهار است.
۳- اداره بیکفایت و خاک فروش افغانستان به تبعیت از ارشادات امریکا در برابر تخلفات مکرر پاکستان در خط کشی پخپل سر مسیر دیورند، همیشه سکوت اختیار کرده است. برخی پست های امنیتی در مسیر خط با حضور نمایندګان اداره کابل اعمار و افتتاح شده است. طبق معلومات منابع استخباراتی اداره کابل مبالغ ګزافی را در بدل شناسایی خط دیورند به جیب زده است. بی آنکه بداند که تعهد یک حکومت دست نشانده و مزدور به اندازه قرار و مدار امیر عبدالرحمن خان فاقد اعتبار است.
کشته شدن زنان در ازدحام اخذ ویزه در ننګرهار بهترین مظهر بیکفایتی، خواب آلودګی و بی مسئولیتی اداره حکومتی کابل است. راه حل بسیار ساده برای جلوګیری از تلفات موجود بود. مقامات اداری و امنیتی ننګرهار به دلیل رفع بندش ناشی از شیوع کرونا، از هجوم بی سابقه مردم برای اخذ ویزه پیش بین بودند. از همین لحاظ ستدیوم ورزشی را برای استقبال مردم اختصاص دادند. به اداره قونسلګری پاکستان و طرف افغانی معلوم بود که قونسلګری ظرفیت محدو برای اعطای ویزه در جریان یک روز دارد. درین جا سوال پیدا میشود که آیا مقامات اداری و امنیتی ننګرهار توان این را که متقاضیان ویزه را مثلاً به ګروپ های صد نفری تقسیم کنند و هر ګروپ را مطابق ظرفیت اعطای ویزه در چوکات یک تقسیم اوقات در روز معین اجازه ورود به قونسلګری بدهند ، نداشتند؟
متوجه استید که این تدبیر نه نبوغ، نه دستګاه قوی اداری، نه مصرف ګزاف و نه هم داشتن تکنولوژی پیشرفته را ایجاب میکرد.
ازین ګذشته در تصاویر منتشر شده ستدیوم ورزشی مردم در حالی دیده میشود مثل اینکه در کدام متنګ سیاسی تجمع کرده باشند. در حالیکه در مواردی این چنین ایستادن به نوبت در یک صف هم به کار سرعت میبخشد و هم از تلفات ناشی از ازدحام جلوګیری میکند. قرار دادن مردم در یک صف که کار صعب الاجرا نبود.
بهر حال! اداره برحال طی نزده سال ارادی یا غیر ارادی به اشکال مختلف دست اندر کار کشتن افغان ها است. منتهی این بار هموطنان ما با خون خود کشیدن سیم خار دار را در امتداد خط جعلی دیورند زیر سوال میبرند.
« پایان»
فرانسه ۲۲/۱۰/۲۰۲۰

Leave A Reply

Your email address will not be published.