غزل

0 549

چي په هر نامه مي بولې دا شېبه مي خواته پرېږده
زه به سوال درڅخه وکړم ته جواب سبا ته پرېږده

ډېوه پرېږده چي لګېږي لمبه پرېږده چي لوړېږي
نن دا شمع په پانوس کي پر خپل ځان ژړا ته پرېږده

که مي عمر وفا وکړه یو جواب به درکومه
اوس لا ورک یو په تیارو کي زما کیسه رڼا ته پرېږده

منصور تشه افسانه ده انالحق بله کیسه ده
د هینداري غرغړه ده دا کیسۍ مُلا ته پرېږده

له مجنون سره داستان دی د ازل د خولې بیان دی
وجود یو، مینه یوه ده دا جنون لیلا ته پرېږده

له ایوبه مي راوړي له زخمونو سره شپې دي
ځه طبیبه ته رخصت یې پرهارونه ماته پرېږده

د سبا جنت په تمه نن ځواني سوله برهمه
زما یې خپله ستایې خپله زما عمل سزا ته پرېږده

جهاني درته راغلی د کلو خُمار وهلی
شیخه نن مو لا معاف که ما اویار مینا ته پرېږده

عبدالباري جهاني
ویرجینیا ۲۰۱۷ سپټمبر ۲۷

Leave A Reply

Your email address will not be published.