غزل/ اسمالمر

0 499

په یوه شک په یوه ګمان پسې روانه
ځان مې شته دی یم په ځان پسې روانه

پورته شوې له خپل اوره لکه دود یم
بې امــکانه په امــکان پسې روانه

نه راتلـمه تندې راوستمـــه دلته
تږې تږې وم بـاران پسې روانه

سترګې مه پرانیزه بېرته ترېنه لوېږم
بیاشم چېرته بل امان پسې روانه

د اوبو غوندې دنرم سرود غږ دی
راچاپیر دی بیابان پسې روانه

Leave A Reply

Your email address will not be published.