ساړه بادونه (۳) / سید منتظر شاه

0 565

 

شپه اوږده ده  

د کلا په مینځ کې شور دی

بس د پلار او د بچیو تر مینځه جنګ دی

د زاړه بابا له ډډه ؛

غیرتي بچیان! ځېلۍ دي

څوک یې ګوتې نوکان پرې کړي

څوک یې پلې هډونه باسي

پلار ځولۍ، ځولۍ لویدلی

د زړې ځمکې د خاورې پر ویرغالو

بر د هسک د شینکي ډنډ

تر غاړو، غاړو

ستوري ژاړي، سپوږمۍ ژاړي

د ژړاوو ترنم یې        

د کروزونو هوراګانو

د سړو بادو پر تاندو څپو راشي

د بابا اواز تر لېرې، لېرې راوړي

ساندې، ساندې، زمزمې شي،

د سارا، سارا چوپتیاوو

پر لمنه

نور مې کاڼو باندې مه وله بچیه

زه ستا پلار یمه

ستومان افغانستان یم

۲۰۱۵-۹-۱۱

کابل

Leave A Reply