غزل / شاه نواز باقر

0 700

ور يې راخلاص کړ، زما زړه ورته دعا وکړله
شکر دى خدايه! چې پوښتنه مې هوا وکړله
يوې جينۍ د څادر پيڅکې پورې زهر تړل
چې بې تپوسه مې رشته ولې بابا وکړله؟
ما پورې خوله نشته، پوکى به اور ته څنګه ورکړم؟
د سوځيدلي ښار دعوه، خلكو په ما وکړله
څه په غزل، څه په روزګار، څه ستا په غم، تيره شوه
د زندګۍ سره مې ډېره ناروا وکړله
درد مې وړوكى راځلمى شولو ، د زړه په غيږ کې
په محبت کې مې باقره! انتها وکړله

Leave A Reply