ضرورت توجه به موضوع گروگان‌گیری

0 466

داعش و طالب، دو عنصر و دو دلیل اصلی ناامنی و جنگ در افغانستان تلاش دارند تا از مجراهای مختلف تفرقه بیاندازند و جولان بدهند.
پس از آغاز نظام جدید در افغانستان در سال 20022، تا اکنون رویدادهای گروگان‌گیری زابل و میرزااولنگ دو حادثه خونین و جانسوز به شمار می‌روند.
طالبان مسوول انجام چنین اعمالی است؛ اما در تحلیل این گونه حوادث دو مسله مهم نهته است.

نخست اینکه پس از گروگان‌گیری بارها شکایت بر این بوده که توان نجات اسیران از سوی حکومت‌ محلی بالا بوده و حکومت مرکزی برای رهایی آنان کوتاهی کرده اند.
دلیل تاخیر در عملیات آزادی سازی اسیران هم پیچیدگی مدیریت و تمرکز قدرت در نزد یک شخص دانسته می‌شود، زیرا برای دستور گرفتن برای انجام یک عملیات خیلی مهم و ضروری، باید فرمان رییس جمهور باشد.

اما در صورتی که بلافاصله پس از گروگان‌گیری حکومت محلی وارد عمل شده و مرکز نیز جداً اقدام کند، می‌توان به نتایج بهتری برای آزادی اسیران دست یافت.
این تاخیر و تعلل سبب می‌شود تا حکومت در انظار یک قوم مشخص بد نام شود یا حتا به بی توجهی و نسل کشی متهم شود، همان طور که جنبش تبسم در اواخر سال گذشته میلادی نشان داد.

این کار درست همان چیزی است که دشمن می‌خواهد تا حکومت را در نزد مردم بد نام و بی مسوولیت جلوه بدهد، در حالی که اگر دولت جدیت و تمرکز بیشتر به خرچ بدهد، دشمن به این خواستش دست نخواهد یافت.
سوی دیگر مسله این است که داعش و طالبان با حمله بر مساجد و اماکن مقدس تلاش دارند تا مذاهب افغانستان را به جان هم بیاندازند یا قوم و مذهب مشخصی را صدمه بزنند؛ اما این گروه‌ها با گروگان‌گیری و سپس کشتن با فجیع ترین حالت نیز می‌خواهند این کار خود را تقویت کنند.

با وجودی که تجربه ثابت کرده تلاش برای نفاق مذهبی در افغانستان هرگز نتیجه نداده است؛ اما این کار بر افزایش قربانیان غیرنظامیان می‌افزاید و دولت می‌تواند برنامه‌های مشخصی نیز در این زمینه داشته باشد.
اکنون که خبر آزادی 2355 اسیر در منطقه میرزااولنگ به گوش می‌رسد، دولت مسوولیت دارد تا از آنان دلجویی کرده و برای تکرار نشدن این کار اقداماتی را روی دست بگیرد.

آنطوری که رییس اجرایی دولت گفت، غفلت وظیفوی و کوتاهی مسوولان محلی سبب شد تا میرزااولنگ به دست طالبان بیافتد زیرا اطلاعات از حمله طالبان از قبل وجود داشت و اگر به موقع عمل می‌شد، پنجاه نفر این قریه اکنون زنده بودند.

روزنامه سرخط

Leave A Reply