“له زمانې سره یو ځای”

سليمان لايق

0 152

تښتي شپې او ورځې زېږي نوې زمانې
ځغلي زما له خولې ورسره سمې ترانې
لېږم له هر گام سره لښکر د ارمانونو
ساتمه راتلونکو ته د رزم نشانې
لوبم لکه باد د سباوون د یار په زلفو
غواړم ماتولو د ځنځیر ته بهانې
هر آواز چې جگ شو د مردانو له مرۍ نه
رېږدي یې له زوره زړې شوې بتخانې
راشئ چې د میو دریابونه را روان کړو
نوي یاران نه مستوي دغه میخانې
ځغلم د زمان له قافلو سره په مخه
و دې کړي رقیب څه یې چې خوښه وي کانې
سر که رانه پرې شو ما بخشلی دی په جنگ کې
نه کړي سربازان له دښمنانونه مانې
لري کړه صیاده دا عبث دامونه لومې
زه یرغلې باز یم روږدی نه یم په دانې
هرې زلزلې سره په غرونو د وطن کې
زما د زړه له اوره پورته کېږي زبانې
مه یې ویروه (لایق) د سر په سودا نه دی
هسې خداېږو غواړي سربازۍ ته بهانې

Leave A Reply

Your email address will not be published.