Browsing Tag

محمداجمل کریمي

غزل

ترنم دي د لالي په نوم شروع کړي کوم سړی که اصلي څکه د خوږو کړي دا ویده جسم کې دا ویده سړی به څوک راویښ په ویل شويو ایاتو کړي؟ د زړګي د ښیښو دغه ماتوونکي به خدای اهل د مردارو دوزخو کړي دا نجلۍ د زړه په جوړ کور کې اوسیږي…

غزل

په تصویر کې د پراته سړي ناره ده زندګي څه ده؟خو دغه ډرامه ده که د ټول جهان ښکلا شي سره جمع بیا به هم وایم هغه خو نو هغه ده "درک"د عرش تر سیوري لاندې یو جومات دی عاشُقي پکې د ګونګې خولې سجده ده ته به لاړه شې ستا تګ خو…

غزل

چې پل اخلم پښه په تېرې غنې باندې ږدم یو سل تیږي به نور ستا په غوښتنې باندې ږدم جومات شته،مُلا هم شته،اذان هم کیږي دلې خو زه خپلې سجدې خپلې لمنې باندې ږدم ميَن یم هو بیخي زیات مین شوی یمه زه آن سر به هم پخپلې دغې ژمنې باندې…

شاعر: مانو اورښت

دا مُهمه نه ده چې زه دي خامخا د مشهور شاعر په شاعري وغږېږم او که څوک دا ګمان کوي شاید هغوی ذوق ونه لري. ګورئ! شهرت د خدای ورکړه ده او خدای ج په ریښتنې مینه او زیار دغه نعمت خلګو ته ورکوي خو هغو خلګو ته څوک چې یې وړ وي زما انتخاب شاعر نه…

شاعر حيات همت

قلم یو لوی مسؤلیت دی چې رب تعالی یې چاته د نیولو توفیق ورکړي نو دا ورته لازمه ده چې دغه ستر مسؤلیت به په پاکه توګه سر ته رسوي او که یې خدای مه کړه په رسولو کې پاتې راغی او ویې نه غوښتل چې دا مسؤلیت یو ستر مسؤلیت وګڼي بیا یې ازار پسې…

نظم

لمر د سباوون ورک دی په غېږ کې مو وړي شپې. ورځې په دار کړي یو په هرې دقیقې. وخت دی راروان دی په انګار پرلپسې. ګرځو له زګروي ډکې مرۍ ډکې سینې. درد مو په رګو کې خورې کړي دي لمبې. نشته طبیبان او حکیمان د زمانې. زړونو کې ساتو لکه د غر…

غزل

ترس مې په خپلې شړېدلې شان څېرې راځي. له اوښکو ډکې مې تر سترګو آئینې راځي. په دې جومات کې په حساب خلګ لمانځه ته ناست دي. خو دې مندر ته له حساب زیاتې پوجې راځي. زړونه ریڼ ستوري دي همدوی ته کاڼي مه ور ولئ. دا که را ولویږي نو…

غزل

له زخمه سوځي او له درد څخه ټکان کوي. زړه مې په چا پسې ډېر وخت کیږي ارمان کوي. دعشق جومات ته چې راغلی له ربابه سره. دغه مُطرب سندرې نه وایي اذان کوي. څه ضروت چې یې په چا پوري پیوند کړي اول. او بیا ترې وروسته شکایت د دې خپل…

غزل

سوال راڅخه وشي د مرګي، ناهیلی کېنم. ومې خوري دا خپله بې وسي، ناهیلی کېنم. زه د بنجاره دوکان ته ځکه نه ورځم چې. تا رایادوي ګېډۍ بنګړي، ناهیلی کېنم. اخ! جوړه هینداره هم بې تابه شي راماته. ګورم چې مې کرښې د تندي، ناهیلی کېنم.…

نظم

د وړو وړو مُرغیو په بڼکو کې ښکاریږي چې یوچا دي پرېمینځلې. لمر ته ځل او بل ځلیږي. په خوږ خوږړ نغمو کې. په وړوکو حنجرو کې. دچا یاد مست دی څپاند دی. صفا یاد مست دی څپاند دی. د سپږمۍ په ساړه مخ کې. د اسمان په پراخ تندي کې. ځان…